Δεν χρειάζεται να δεις την ταυτότητά σου για να αποδείξεις ότι μεγάλωσες στην Κύπρο. Υπάρχουν ορισμένες εμπειρίες που είναι τόσο συγκεκριμένες, ώστε αν τις διαβάσεις θα μεταφερθείς μέσα σε δευτερόλεπτα πίσω στα παιδικά και εφηβικά σου χρόνια.
Για αρχή, έχεις μπει σχεδόν σίγουρα σε αυτοκίνητο κατακαλόκαιρο και για τα πρώτα δευτερόλεπτα πίστεψες ότι μόλις μπήκες σε φούρνο. Ανοίγεις πόρτες, κατεβάζεις παράθυρα και περιμένεις το air condition να αρχίσει επιτέλους να βγάζει κρύο αέρα, ενώ το τιμόνι έχει αποκτήσει θερμοκρασία που δεν επιτρέπει ανθρώπινη επαφή.
Έχεις επίσης ακούσει τουλάχιστον μία φορά τη φράση «πιάσε μια ζακέτα» ενώ έξω είχε πάνω από 30 βαθμούς. Γιατί μπορεί να βρισκόμαστε στην Κύπρο τον Αύγουστο, αλλά κάπου υπάρχει ένα air condition και, σύμφωνα με τη μάνα σου, αυτό αρκεί για να κινδυνεύσεις άμεσα από κρυολόγημα.
Έχεις πάει σε κυπριακό γάμο στον οποίο δεν ήσουν απολύτως σίγουρος πώς ακριβώς γνωρίζεις το ζευγάρι. Ξέρεις ότι κάποιος είναι συγγενής κάποιου, ο οποίος γνωρίζει κάποιον από την πλευρά της μάνας σου. Περισσότερες πληροφορίες δεν χρειάζονται. Ντύθηκες και πήγες.
Έχεις επίσης βρεθεί σε οικογενειακό τραπέζι όπου κάποιος σε ρώτησε κάτι για την προσωπική σου ζωή που δεν θα τολμούσε να σε ρωτήσει ούτε ο καλύτερός σου φίλος. «Έσιεις κανέναν;», «Εσείς πότε;», «Μωρό εν σκέφτεστε;». Στην Κύπρο το small talk μπορεί να φτάσει από τον καιρό στον οικογενειακό προγραμματισμό μέσα σε περίπου σαράντα δευτερόλεπτα.
Έχεις πει ότι θα πας «για έναν καφέ» και επέστρεψες σπίτι ώρες αργότερα. Γιατί ο κυπριακός καφές έξω δεν είναι απλώς ρόφημα. Είναι δραστηριότητα, συνάντηση, ενημέρωση, ψυχοθεραπεία και, σε κάποιες περιπτώσεις, ολόκληρο απογευματινό πρόγραμμα.
Έχεις πάει θάλασσα Κυριακή και κάποια στιγμή αναρωτήθηκες αν ολόκληρος ο πληθυσμός του νησιού είχε αποφασίσει να πάει ακριβώς στην ίδια παραλία με εσένα. Και φυσικά, στην επιστροφή, ανακάλυψες ότι όλοι αποφάσισαν επίσης να φύγουν την ίδια ώρα.
Έχεις χρησιμοποιήσει αποστάσεις που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θεωρούνται μικρές και τις έχεις περιγράψει ως «μακριά». Αν χρειάζεται πάνω από έναν συγκεκριμένο χρόνο στο αυτοκίνητο, πρέπει να γίνει μικρή οικογενειακή σύσκεψη πριν αποφασιστεί αν αξίζει η διαδρομή.
Έχεις πει «εν να πεταχτώ περίπτερο» και έχεις πάρει αυτοκίνητο για μια απόσταση που πιθανότατα μπορούσες να περπατήσεις. Δεν σχολιάζουμε. Απλώς καταγράφουμε.
Έχεις συναντήσει γνωστό σου σε μέρος που δεν περίμενες και πριν καλά καλά πεις «γεια» έχεις ήδη ακούσει «ίνταμπου κάμνεις δαμέ;». Λες και κάποιος από τους δύο παραβίασε τα γεωγραφικά όρια της φυσιολογικής του ύπαρξης.
Και, τέλος, έχεις φύγει από το σπίτι της μάνας ή της γιαγιάς σου κρατώντας φαγητό που δεν ζήτησες. Μπορεί να είπες ότι έχεις ήδη μαγειρέψει. Μπορεί να εξήγησες ότι το ψυγείο είναι γεμάτο. Δεν έχει σημασία. Το τάπερ έχει ήδη κλείσει.
Αν αναγνώρισες τουλάχιστον οκτώ από αυτά, συγχαρητήρια. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα άλλο.
Και αν τα αναγνώρισες και τα δέκα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτή τη στιγμή να έχεις κι ένα τάπερ της μάνας σου μέσα στο ψυγείο.
