«Μα εν καλό παιδί». Πόσες φορές ακούσαμε αυτή τη φράση όταν μια σχέση δεν πηγαίνει καλά;
Μπορεί πράγματι να είναι καλός άνθρωπος. Να αγαπά την οικογένειά του, να είναι ευγενικός, εργατικός και αγαπητός στην παρέα. Όλα αυτά έχουν αξία. Δεν σημαίνουν όμως αυτομάτως ότι ξέρει να λειτουργεί μέσα σε μια συντροφική σχέση.
Ένας καλός σύντροφος χρειάζεται να μπορεί να επικοινωνήσει, να ακούσει, να αναλάβει ευθύνη όταν κάνει λάθος και να σεβαστεί τα όρια του ανθρώπου δίπλα του. Χρειάζεται επίσης να υπάρχει συναισθηματική διαθεσιμότητα. Το να μην είναι κάποιος «κακός άνθρωπος» είναι πολύ χαμηλός πήχης για να αποφασίσουμε αν μια σχέση μάς κάνει καλό.
Αυτό είναι που κάνει ορισμένους χωρισμούς τόσο δύσκολους. Δεν υπάρχει πάντα ένας κακός και ένας καλός. Μερικές φορές υπάρχουν δύο αξιοπρεπείς άνθρωποι που απλώς δεν μπορούν να δημιουργήσουν μαζί μια υγιή σχέση.
Δεν χρειάζεται λοιπόν να αποδείξεις ότι κάποιος είναι κακός για να δικαιολογήσεις γιατί δεν θέλεις να είσαι μαζί του. Μπορεί να είναι πραγματικά «καλό παιδί» και ταυτόχρονα να μην είναι ο κατάλληλος σύντροφος για σένα.
