Πίσω από κάθε υπόθεση που αφορά ένα παιδί, υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία. Ένα παιδί που μπορεί να χρειάζεται προστασία, μια οικογένεια που αναζητά βοήθεια και υπηρεσίες που καλούνται να συνεργαστούν για να δώσουν λύσεις. Τι συμβαίνει, όμως, όταν αυτή η συνεργασία δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε;
Μια ιδιαίτερα σημαντική αναφορά για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται υποθέσεις ανηλίκων στην Κύπρο έγινε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών, κατά την παρουσίαση του προϋπολογισμού του Γραφείου της Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού για το 2027.
Η επικεφαλής του Γραφείου, Χριστίνα Χατζησωτηρίου, αναφέρθηκε στις δυσκολίες που προκύπτουν όταν διαφορετικές κρατικές υπηρεσίες εμπλέκονται στη διαχείριση υποθέσεων παιδιών, τονίζοντας την ανάγκη για μια πιο συντονισμένη προσέγγιση.
«Συχνά τα παιδιά χάνονται στο σύστημα»
Απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΑΚΕΛ, Ανδρέα Πασιουρτίδη, σχετικά με τον χειρισμό υποθέσεων ανηλίκων από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, η κ. Χατζησωτηρίου προχώρησε σε μια χαρακτηριστική διαπίστωση.
«Συχνά τα παιδιά χάνονται στο σύστημα, όχι επειδή οι υπηρεσίες δεν ενεργοποιούνται, αλλά γιατί δεν έχουμε ολιστικούς μηχανισμούς παρέμβασης», ανέφερε.
Η δήλωση αυτή αναδεικνύει ένα ουσιαστικό ζήτημα: δεν αρκεί να κινητοποιείται κάθε υπηρεσία ξεχωριστά, εάν δεν υπάρχει ένας κοινός τρόπος αντιμετώπισης των αναγκών του παιδιού.
Τι χρειάζεται να αλλάξει;
Σύμφωνα με την επικεφαλής του Γραφείου, στόχος είναι να διαμορφωθεί μια κοινή αντίληψη ανάμεσα σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε να αναπτυχθεί ενιαία προσέγγιση στον χειρισμό τέτοιων υποθέσεων.
Με άλλα λόγια, η προστασία ενός παιδιού δεν πρέπει να εξαρτάται μόνο από τις μεμονωμένες ενέργειες διαφορετικών υπηρεσιών, αλλά από τον ουσιαστικό συντονισμό τους.
Η ανάγκη αυτή γίνεται ιδιαίτερα σημαντική όταν πρόκειται για σύνθετες οικογενειακές και κοινωνικές καταστάσεις, στις οποίες μπορεί να απαιτείται η παρέμβαση περισσότερων από ενός φορέων.
Γιατί οι πολίτες απευθύνονται στο Γραφείο της Επιτρόπου;
Η κ. Χατζησωτηρίου έθεσε ακόμη ένα ζήτημα που αξίζει προσοχής.
Όπως ανέφερε, η Πολιτεία θα πρέπει να εξετάσει γιατί φαίνεται να υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από το κοινό προς το Γραφείο της Επιτρόπου σε σύγκριση με τις αρμόδιες αρχές.
Η ίδια συνέδεσε την παρατήρηση αυτή με την αύξηση των αναφορών που λαμβάνει το Γραφείο τα τελευταία χρόνια.
Διευκρίνισε, πάντως, ότι ο ρόλος της Επιτρόπου είναι εποπτικός και ελεγκτικός και όχι εκτελεστικός. Αυτό σημαίνει ότι το Γραφείο δεν αναλαμβάνει τον πρωτογενή χειρισμό των υποθέσεων, ο οποίος παραμένει ευθύνη των αρμόδιων υπηρεσιών.
Οι ανάγκες των παιδιών στο επίκεντρο
Η συζήτηση στη Βουλή ανέδειξε την ανάγκη να αντιμετωπίζονται οι υποθέσεις που αφορούν παιδιά με τρόπο συντονισμένο, έγκαιρο και αποτελεσματικό.
Γιατί πίσω από κάθε φάκελο και κάθε υπηρεσιακή διαδικασία βρίσκεται ένα παιδί, του οποίου οι ανάγκες δεν μπορούν να περιμένουν.
Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο οι αρμόδιοι φορείς μπορούν να συνεργάζονται με τέτοιο τρόπο, ώστε κανένα παιδί που χρειάζεται προστασία να μη μένει χωρίς την απαραίτητη στήριξη.
