Όμως καμία σχέση δεν παραμένει για πάντα καινούργια. Και όταν η ένταση του πρώτου έρωτα υποχωρεί, η σχέση μπορεί να πάρει διαφορετικούς δρόμους. Ποιοι είναι αυτοί;
1. Που πάει ο έρωτας όταν οι «πεταλούδες» πετούν
Στην αρχή υπάρχει ο ενθουσιασμός, η έλξη και η αίσθηση ότι έχουμε βρει «τον άνθρωπό μας». Θέλουμε να γνωρίσουμε κάθε πλευρά του άλλου και να μοιραστούμε μαζί του τα πάντα. Είναι μια έντονη περίοδος, αλλά δεν μπορεί να διαρκεί για πάντα. Κάποια στιγμή ο εγκέφαλός μας συνηθίζει όσα κάποτε μας προκαλούσαν έκρηξη συναισθημάτων.
2. Προσαρμοζόμαστε
Το γεγονός ότι οι «πεταλούδες» μειώνονται δεν σημαίνει ότι εξαφανίζεται η αγάπη. Η σχέση μπορεί να περάσει από τον έντονο έρωτα σε μια βαθύτερη μορφή οικειότητας. Τα φιλιά μπορεί να μην προκαλούν την ίδια έξαψη, όμως υπάρχει ασφάλεια, εμπιστοσύνη και η επιθυμία να μοιραζόμαστε τη ζωή μας με τον άλλον. Το «δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα» μπορεί να μετατραπεί στο πιο ώριμο «θέλω να ζήσω αυτή τη ζωή μαζί σου».
3. Μεγαλώνουμε ή απλώς συνηθίζουμε;
Μετά τον ενθουσιασμό, μια σχέση μπορεί είτε να βαθύνει, είτε να εγκλωβιστεί στη ρουτίνα. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις και καθημερινότητα μπορούν να κάνουν ένα ζευγάρι να αισθάνεται ότι όλα έχουν γίνει προβλέψιμα. Σε αυτή την περίπτωση, ίσως το ζητούμενο δεν είναι να ξαναζήσουν το πρώτο ραντεβού ή το πρώτο φιλί, αλλά να ανακαλύψουν ξανά ο ένας τον άλλον.
Να κάνουν κάτι που δεν έχουν ξανακάνει. Να ταξιδέψουν κάπου άγνωστα. Να δοκιμάσουν μια καινούργια δραστηριότητα. Να δημιουργήσουν νέες κοινές εμπειρίες.
4. Απομακρυνόμαστε
Υπάρχει όμως και μια διαφορετική εξήγηση για την απώλεια της έντασης. Μπορεί να είναι η πικρία που έχει μείνει από κάτι. Από μια απογοήτευση που δεν συζητήθηκε, από μια στιγμή που ο ένας χρειάστηκε τον άλλον και δεν ήταν εκεί ή από «πληγές» που έμειναν ανοιχτές. Όλα αυτά μπορούν σταδιακά να δημιουργήσουν απόσταση.
Το ζευγάρι μπορεί να συνεχίζει να ζει μαζί, αλλά να αρχίζει να ζει συναισθηματικά χωριστά. Δεν είναι το ίδιο πράγμα η ανία με την «πληγή». Η ανία μπορεί να χρειάζεται ανανέωση, η «πληγή» χρειάζεται ουσιαστική δουλειά και επικοινωνία.
5. Όταν φεύγει ο έρωτας, μπορεί να επιστρέφουμε στον εαυτό μας
Και μερικές φορές, μετά το τέλος μιας σχέσης, συμβαίνει κάτι απρόσμενο. Το να ξαναβρίσκουμε τον εαυτό μας. Ο κόσμος μοιάζει ξανά πιο φωτεινός. Έχουμε περισσότερη διάθεση να βγούμε, να γελάσουμε, να συναντήσουμε ανθρώπους. Και μπορεί να αναρωτηθούμε «Μήπως ο κόσμος ήταν πάντα έτσι όμορφος;». Ίσως δεν άλλαξε ο κόσμος. Ίσως απλώς εμείς μπορούμε και πάλι να τον δούμε.
Οι «πεταλούδες» δεν είναι το μοναδικό μέτρο της αγάπης
Μια μακροχρόνια σχέση δεν χρειάζεται να μοιάζει κάθε πρωί με την πρώτη ημέρα του έρωτα. Η ένταση αλλάζει, η οικειότητα μεγαλώνει και η αγάπη μπορεί να αποκτήσει διαφορετική μορφή.
Το σημαντικό είναι να αναρωτηθούμε «Εξακολουθώ να είμαι περίεργος για τον άνθρωπό μου; Βαριέμαι ή έχω πληγωθεί;». Και αν μια σχέση έχει τελειώσει, υπάρχει ίσως μια ακόμη ερώτηση: όταν ο κόσμος έμοιαζε ξανά καλύτερος, ήταν επειδή βρήκαμε κάποιον άλλον ή επειδή ξαναβρήκαμε τον εαυτό μας;
