Έφυγε. Είπες στον εαυτό σου ότι αυτή τη φορά τελείωσε. Πέρασαν ημέρες ή εβδομάδες χωρίς να μιλήσετε και, ακριβώς τη στιγμή που άρχισες να συνηθίζεις την απουσία του, εμφανίστηκε ξανά.
Ένα μήνυμα.
«Τι κάνεις;»
Ή ένα reaction σε ένα story. Μια αφορμή που μοιάζει εντελώς αθώα. Μια ερώτηση για κάτι που θα μπορούσε εύκολα να είχε βρει μόνος του.
Και πριν το καταλάβεις, μιλάτε ξανά.
Η οικειότητα επιστρέφει σχεδόν αμέσως. Θυμάστε πράγματα που ζήσατε, γελάτε με τα ίδια αστεία και για λίγο δημιουργείται η εντύπωση ότι ίσως αυτή τη φορά κάτι έχει αλλάξει.
Μόνο που ύστερα από λίγο συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.
Απομακρύνεται.
Και εσύ μένεις με ένα ερώτημα: «Αφού δεν θέλει να είναι μαζί μου, γιατί επιστρέφει συνέχεια;»
Η απάντηση μπορεί να είναι δύσκολη, γιατί πολλές φορές συγχέουμε την επιστροφή ενός ανθρώπου με την πρόθεσή του να δημιουργήσει σχέση.
Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Κάποιος μπορεί να σου λείπει χωρίς να θέλει να είναι μαζί σου. Μπορεί να έχει συναισθήματα χωρίς να είναι έτοιμος ή πρόθυμος να δεσμευτεί. Μπορεί να αγαπά την παρουσία σου στη ζωή του, αλλά όχι αρκετά ώστε να δημιουργήσει τη σχέση που εσύ περιμένεις.
Και μπορεί απλώς να μην θέλει να σε χάσει εντελώς.
Η οικειότητα είναι ισχυρή. Όταν έχεις μοιραστεί χρόνο, συναισθήματα και προσωπικές στιγμές με έναν άνθρωπο, είναι εύκολο να επιστρέψεις σε αυτόν όταν νιώθεις μόνος, όταν κάτι στη ζωή σου δεν πηγαίνει καλά ή όταν χρειάζεσαι κάποιον που ξέρεις ότι σε καταλαβαίνει.
Εσύ γίνεσαι το γνώριμο μέρος.
Το ασφαλές μέρος.
Μόνο που το να αισθάνεται κάποιος ασφάλεια κοντά σου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλει να χτίσει ζωή μαζί σου.
Υπάρχει και ένας ακόμη λόγος που κάποιος μπορεί να επιστρέφει: θέλει να γνωρίζει ότι εξακολουθεί να έχει πρόσβαση σε εσένα.
Όταν αισθανθεί ότι πραγματικά προχωράς, ότι σταμάτησες να περιμένεις ή ότι ένας άλλος άνθρωπος μπορεί να μπει στη ζωή σου, η δυναμική αλλάζει. Ξαφνικά υπάρχει ο κίνδυνος να σε χάσει οριστικά.
Και τότε μπορεί να εμφανιστεί ξανά.
Όχι πάντα επειδή αποφάσισε ότι θέλει σχέση, αλλά επειδή η ιδέα ότι δεν θα είσαι πλέον διαθέσιμη δημιουργεί μια αίσθηση απώλειας.
Γι’ αυτό και το timing της επιστροφής πολλές φορές προκαλεί τόση σύγχυση.
Μπορεί να συμβεί ακριβώς όταν έχεις αρχίσει να τον ξεπερνάς.
Και επειδή η επιστροφή συνοδεύεται από ενδιαφέρον, μηνύματα και ενδεχομένως έντονα συναισθήματα, είναι εύκολο να πιστέψεις ότι αυτή τη φορά κατάλαβε τι έχασε.
Μπορεί πράγματι να το κατάλαβε.
Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι τι κάνει διαφορετικά.
Γιατί υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο «μου έλειψες» και στο «θέλω να είμαι μαζί σου».
Το πρώτο είναι συναίσθημα. Το δεύτερο απαιτεί απόφαση.
Αν ένας άνθρωπος επιστρέφει ξανά και ξανά αλλά κάθε φορά αποφεύγει την ξεκάθαρη συζήτηση, δεν κάνει συγκεκριμένα βήματα και εξαφανίζεται μόλις νιώσει ξανά σίγουρος για την παρουσία σου, τότε ίσως αυτό που επαναλαμβάνεται δεν είναι μια ιστορία αγάπης.
Είναι ένας κύκλος.
Και οι κύκλοι αυτού του είδους μπορούν να κρατήσουν πολύ περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε.
Κάθε επιστροφή δημιουργεί καινούργια ελπίδα. Κάθε απομάκρυνση δημιουργεί καινούργια απογοήτευση. Και επειδή υπήρξαν καλές στιγμές ανάμεσα στα δύο, είναι εύκολο να παραμένεις συναισθηματικά δεμένη με την πιθανότητα του τι «θα μπορούσε» να γίνει.
Κάποια στιγμή όμως χρειάζεται να σταματήσεις να αξιολογείς τη σχέση από τις πιο έντονες στιγμές της και να κοιτάξεις το μοτίβο ολόκληρο.
Δεν έχει σημασία μόνο πόσο όμορφα περνάτε όταν επιστρέφει.
Σημασία έχει τι συμβαίνει μετά.
Μένει; Είναι συνεπής; Είναι ξεκάθαρος; Κάνει χώρο για εσένα στην πραγματική του ζωή; Αναλαμβάνει ευθύνη για όσα συνέβησαν; Σου προσφέρει κάτι διαφορετικό από αυτό που σου πρόσφερε την προηγούμενη φορά;
Ή απλώς επιστρέφετε στο ίδιο σημείο;
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κακός άνθρωπος. Ούτε ότι όσα αισθάνεται είναι ψεύτικα. Οι άνθρωποι μπορούν να έχουν πραγματικά συναισθήματα και ταυτόχρονα να μην μπορούν ή να μη θέλουν να προσφέρουν μια πραγματική σχέση.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο δύσκολη αλήθεια.
Μερικές φορές δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι αν κάποιος σε αγαπά.
Χρειάζεται να αναρωτηθείς αν ο τρόπος που σε αγαπά είναι αρκετός για τη ζωή που θέλεις.
Γιατί το ότι κάποιος επιστρέφει δεν σημαίνει ότι πρέπει κάθε φορά να του ανοίγεις την πόρτα.
Και ίσως η σημαντικότερη αλλαγή σε μια σχέση που κάνει συνεχώς κύκλους να μη συμβεί όταν εκείνος αποφασίσει να μείνει.
Ίσως συμβεί όταν εσύ αποφασίσεις ότι η επόμενη επιστροφή δεν είναι αρκετή χωρίς μια πραγματική αλλαγή.
