Ποτέ δεν μου άρεσαν τα μισά πράγματα στη ζωή. Ούτε οι μισές αλήθειες, ούτε τα μισά λόγια, ούτε οι μισές παρουσίες. Ούτε εκείνες οι πόρτες που μένουν μισάνοιχτες, ίσα ίσα για να μπορεί κάποιος να κρυφοκοιτάζει χωρίς να χρειάζεται να μπει.
Δεν γεννήθηκα για να μαντεύω προθέσεις, να αποκωδικοποιώ σιωπές και να ψάχνω νοήματα πίσω από κινήσεις που δεν ολοκληρώνονται ποτέ.
Για μένα τα πράγματα είναι απλά. Αν θέλεις κάτι, πες το. Αν θέλεις κάποιον στη ζωή σου, δείξ’ το. Κι αν πραγματικά αξίζει για σένα, βρες το θάρρος να το διεκδικήσεις.
Χωρίς παιχνίδια, χωρίς υπεκφυγές, χωρίς εκείνα τα μικρά ψίχουλα ενδιαφέροντος που πετάς πότε πότε, απλώς για να δεις αν θα τσιμπήσω.
Δεν θα τσιμπήσω. Γιατί δεν είμαι φτιαγμένη για λίγα. Είμαι φτιαγμένη για μεγάλα.
Όχι για μεγάλες υποσχέσεις και εντυπωσιακά λόγια, αλλά για μεγάλες ψυχές. Για ανθρώπους με τσαγανό, τόλμη, θάρρος και αλήθεια. Που ξέρουν τι θέλουν και δεν φοβούνται να σταθούν απέναντί σου και να το πουν. Που προτιμούν να ρισκάρουν μια απόρριψη παρά να χάσουν κάτι όμορφο επειδή δεν τόλμησαν.
Δεν με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που θέλουν να έχουν θέση στη ζωή μου χωρίς να κάνουν ούτε ένα βήμα για να την κερδίσουν. Εκείνοι που εμφανίζονται όσο χρειάζεται για να μην ξεχαστούν και εξαφανίζονται μόλις έρθει η στιγμή να δείξουν τι πραγματικά θέλουν.
Δεν είμαι η επιβεβαίωση κανενός. Ούτε η πόρτα που μπορείς να χτυπάς όποτε θέλεις, μόνο και μόνο για να δεις αν θα σου ανοίξω.
Αν δεν έχεις το θάρρος να βγεις μπροστά, μείνε στο καβούκι σου. Αν σε βολεύει το παρασκήνιο, μείνε εκεί. Πίσω από την κουρτίνα, να παρακολουθείς μια ζωή στην οποία δεν τόλμησες να διεκδικήσεις θέση.
Μόνο μην μπερδεύεις την παρακολούθηση με την παρουσία. Άλλο να κοιτάζεις τη ζωή μου κι άλλο να αξίζεις να είσαι μέσα σε αυτήν.
Και οι θέσεις δίπλα μου δεν κερδίζονται με υπονοούμενα, εγωισμούς και περιστασιακό ενδιαφέρον. Κερδίζονται με πράξεις, συνέπεια, ξεκάθαρες κουβέντες και σεβασμό.
Δεν θα μικρύνω τα θέλω μου για να χωρέσουν στη δική σου αναποφασιστικότητα. Ούτε θα χαμηλώσω τον πήχη για να μπορέσεις να τον περάσεις χωρίς προσπάθεια.
Γιατί η ζωή μου δεν είναι παράσταση για ανθρώπους που κρύβονται πίσω από την κουρτίνα. Κι αν δεν έχεις το θάρρος να βγεις στη σκηνή, ίσως τελικά να μην αξίζεις ούτε θέση στο κοινό.
Εγώ θα συνεχίσω να προχωρώ. Με ανθρώπους που ξέρουν να εκτιμούν, να διεκδικούν και να αποδεικνύουν όσα αισθάνονται. Με εκείνους που δεν φοβούνται την αλήθεια τους και δεν χρειάζονται παιχνίδια για να δείξουν το ενδιαφέρον τους.
Γιατί στο τέλος, η μεγαλύτερη απώλεια δεν είναι να ακούσεις ένα «όχι». Είναι να χάσεις κάτι που πραγματικά ήθελες, επειδή δεν τόλμησες ποτέ να το ζητήσεις.
Κι εγώ δεν πρόκειται να περιμένω κανέναν να βρει το θάρρος που του λείπει.
Τα μισά κράτησέ τα για όσους συμβιβάζονται. Εγώ θέλω το ολόκληρο. Αλλιώς, τίποτα.
