Υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που στην Κύπρο έχουν σχεδόν καθιερωθεί ως μέρος μιας κοινωνικής συνάντησης. Θα πας σε οικογενειακό τραπέζι, σε γάμο, σε βάφτιση ή απλώς θα πετύχεις έναν γνωστό που έχεις μήνες να δεις και, κάποια στιγμή, η συζήτηση θα φτάσει εκεί.
«Εσείς πότε;»
Δύο λέξεις που μπορεί να ειπωθούν με χαμόγελο και χωρίς καμία κακή πρόθεση, αλλά για το ζευγάρι που τις ακούει μπορεί να σημαίνουν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Αν δύο άνθρωποι είναι μαζί αρκετό καιρό, η πρώτη ερώτηση είναι συνήθως πότε θα παντρευτούν. Αν παντρευτούν, η ερώτηση αλλάζει σχεδόν αυτόματα: «Άντε, κανένα μωρό;». Αν αποκτήσουν ένα παιδί, δεν περνά πολύς καιρός μέχρι να εμφανιστεί η επόμενη: «Το δεύτερο πότε;».
Σαν να υπάρχει μια αόρατη λίστα με κουτάκια που πρέπει να συμπληρώσει κάθε ζευγάρι και το κοινωνικό περιβάλλον να έχει αναλάβει να ελέγχει την πρόοδο.
Το πρόβλημα είναι ότι κανείς έξω από μια σχέση δεν γνωρίζει πραγματικά τι συμβαίνει μέσα σε αυτή. Το ζευγάρι που όλοι περιμένουν να παντρευτεί μπορεί να περνά μια δύσκολη περίοδο. Μπορεί να έχει αποφασίσει ότι δεν θέλει γάμο. Μπορεί να θέλει να παντρευτεί αλλά να μην έχει ακόμη την οικονομική δυνατότητα να κάνει όσα σχεδιάζει.
Ακόμη πιο προσωπική είναι η ερώτηση για τα παιδιά. Δεν γνωρίζουμε αν ένα ζευγάρι θέλει παιδιά, αν προσπαθεί να αποκτήσει, αν αντιμετωπίζει δυσκολίες ή αν έχει αποφασίσει συνειδητά ότι η γονεϊκότητα δεν αποτελεί μέρος της ζωής που θέλει να δημιουργήσει.
Κι όμως, αυτές οι ερωτήσεις γίνονται συχνά τόσο φυσικά όσο το «τι κάνεις;».
Στην Κύπρο, όπου οικογένειες και κοινωνικοί κύκλοι είναι συχνά πολύ δεμένοι, το ενδιαφέρον για την προσωπική ζωή του άλλου μπορεί να προέρχεται από πραγματική αγάπη και νοιάξιμο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε ερώτηση που γίνεται με καλή πρόθεση είναι και κατάλληλη.
Υπάρχει επίσης η πίεση που δημιουργείται χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε. Όταν μια γυναίκα ή ένας άντρας ακούει συνεχώς «εσείς πότε;», μπορεί να αρχίσει να αισθάνεται ότι η σχέση του βρίσκεται πίσω από κάποιο υποτιθέμενο χρονοδιάγραμμα. Ότι όλοι γύρω προχωρούν και εκείνος πρέπει να προλάβει.
Οι σχέσεις όμως δεν είναι αγώνας δρόμου.
Κάποιοι γνωρίζονται και παντρεύονται γρήγορα. Άλλοι είναι μαζί δέκα χρόνια πριν αποφασίσουν να το κάνουν. Κάποιοι αποκτούν παιδιά. Άλλοι δεν θέλουν. Κάποιοι χωρίζουν και ξαναρχίζουν στα 40, στα 50 ή ακόμη αργότερα.
Δεν υπάρχει μία σωστή σειρά.
Ίσως λοιπόν την επόμενη φορά που θα βρεθούμε απέναντι από ένα ζευγάρι, αντί να ρωτήσουμε «εσείς πότε;», να δοκιμάσουμε κάτι πολύ απλούστερο.
«Είστε καλά;»
Και να αφήσουμε τους ίδιους να αποφασίσουν πόσα θέλουν να μας πουν.
