Δεν έχει σημασία σε ποιο κόμμα ανήκεις. Δεν έχει σημασία αν είσαι κομματικός, απογοητευμένος ή αδιάφορος.
Αν είσαι πολίτης αυτής της χώρας, ένα πράγμα το νιώθεις: κάτι δεν πάει καλά.
Τα παραδοσιακά κόμματα έχουν φθείρει την εμπιστοσύνη.
Σκάνδαλα, διαφθορά, υποθέσεις που “ξεχνιούνται”, πολιτικές αντιπαραθέσεις χωρίς ουσία.
Ένας φαύλος κύκλος που επαναλαμβάνεται και αφήνει πίσω του τον ίδιο απολογισμό:
λίγα αλλάζουν, πολλά υπόσχονται.
Και κάπου εκεί γεννήθηκε η ανάγκη για κάτι νέο.
Για μια αλλαγή. Για μια διαφορετική φωνή.
Αλλά αυτό που βλέπουμε σήμερα, δεν είναι πάντα ελπίδα.
Είναι πολλές φορές πρόχειρο, ασαφές και ανησυχητικό.
Νέα πρόσωπα που μπαίνουν στην πολιτική χωρίς να έχουν κατανοήσει βασικά ζητήματα.
Θέσεις ευθύνης που αντιμετωπίζονται σαν ευκαιρία προβολής.
Δηλώσεις που προκαλούν ερωτήματα αντί να δίνουν απαντήσεις.
Και την ίδια στιγμή, εμφανίζονται υποψηφιότητες που μοιάζουν να στηρίζονται περισσότερο:
- στην εικόνα,
- στην αναγνωρισιμότητα,
- στις προσωπικές φιλοδοξίες,
παρά σε γνώση, σοβαρότητα και προετοιμασία.
Αυτό δεν είναι ανανέωση.
Είναι ρίσκο.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, βλέπουμε και περιστατικά που ξεπερνούν τα όρια:
συμπεριφορές που δεν συνάδουν με θεσμούς, εντάσεις, ακόμα και βίαιες αντιδράσεις.
Και τότε ο πολίτης μένει στη μέση.
Από τη μία, το “παλιό” που τον απογοήτευσε.
Από την άλλη, το “νέο” που δεν τον πείθει.
Και το ερώτημα γίνεται κοινό για όλους:
τι επιλέγεις όταν δεν εμπιστεύεσαι καμία επιλογή;
Γιατί η πολιτική δεν είναι ούτε reality, ούτε πείραμα.
Δεν είναι χώρος για να “δοκιμάσουμε και βλέπουμε”.
Είναι ευθύνη.
Είναι γνώση.
Είναι σοβαρότητα.
Η αλλαγή δεν είναι από μόνη της λύση.
Αν δεν συνοδεύεται από ικανότητα, μπορεί να γίνει πρόβλημα μεγαλύτερο από αυτό που πάει να λύσει.
Από την άλλη, η στασιμότητα δεν είναι επιλογή όταν το σύστημα έχει ήδη αποτύχει.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία:
δεν είναι θέμα παλιών και νέων.
Είναι θέμα ποιότητας.
Γιατί ο πολίτης δεν χρειάζεται ούτε τους ίδιους που τον απογοήτευσαν,
ούτε ανθρώπους που δεν είναι έτοιμοι.
Χρειάζεται κάτι που σήμερα φαίνεται να λείπει:
σοβαρότητα, ευθύνη και αξιοπιστία.
Αν αυτά δεν επιστρέψουν στην πολιτική,
τότε το πρόβλημα δεν είναι ποιον θα ψηφίσουμε.
Το πρόβλημα είναι ότι θα συνεχίσουμε να επιλέγουμε
ανάμεσα σε επιλογές που δεν μας εκφράζουν.
Και αυτό, αργά ή γρήγορα, πληρώνεται.
