Ομάδα Ιαπώνων ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα υποστηρίζει ότι βρήκε έναν μηχανισμό που λειτουργεί ως «κουμπί διακοπής» της γήρανσης. Η θεωρία κάνει λόγο για επιπλέον 250 χρόνια παράταση ζωής.
Η πρωτεΐνη AP2A1
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Cellular Signalling», ταυτοποίησε μια πρωτεΐνη-κλειδί στη διαδικασία της γήρανσης των κυττάρων, την AP2A1. Η πρωτεΐνη αυτή παίζει θεμελιώδη ρόλο στην κυτταρική γήρανση, τη διαδικασία δηλαδή κατά την οποία τα κύτταρα γερνούν, σταματούν να διαιρούνται, μεγαλώνουν σε μέγεθος και γίνονται λιγότερο δραστήρια.
Όταν αυτά τα γερασμένα κύτταρα συσσωρεύονται στον οργανισμό, συνδέονται με ασθένειες όπως η οστεοπόρωση, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ορισμένοι τύποι καρκίνου και οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές.
Πώς αναστρέφεται ο μηχανισμός
Σύμφωνα με τον Pirawan Chantachotikul, εκ των συγγραφέων της μελέτης, τα γερασμένα κύτταρα έχουν συνήθως παχύτερες εσωτερικές ίνες από τα νεαρά, γεγονός που συμβάλλει στη δυσκαμψία και την αδράνειά τους. Η πρωτεΐνη AP2A1 είναι υπεύθυνη για αυτή τη σκλήρυνση.
Κατά τη διάρκεια των εργαστηριακών δοκιμών, οι επιστήμονες κατάφεραν να απενεργοποιήσουν τη AP2A1 με αποτέλεσμα τα γερασμένα κύτταρα να οδηγηθούν στη συρρίκνωσή τους και την ανάκτηση της ικανότητας διαίρεσης, επαναφέροντας χαρακτηριστικά νεαρών κυττάρων. Σε νεαρά κύτταρα, η αύξηση των επιπέδων της πρωτεΐνης επιτάχυνε τη διαδικασία γήρανσης.
Ο Shinji Deguchi, συν-συγγραφέας της μελέτης, εξήγησε: «Η καταστολή της AP2A1 σε γερασμένα κύτταρα αντέστρεψε τη γήρανση και προώθησε την κυτταρική ανανέωση».
Ο συνδυασμός με την ουσία IU1
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν επίσης μια ένωση που ονομάζεται IU1, η οποία βοηθάει στην απομάκρυνση των κατεστραμμένων πρωτεϊνών μέσα στο κύτταρο. Όταν ο αποκλεισμός της AP2A1 συνδυάστηκε με την IU1, οι δείκτες της κυτταρικής γήρανσης μειώθηκαν αισθητά.
Παρά τις εντυπωσιακές θεωρίες για επιμήκυνση της ζωής έως και τα 250 έτη, οι επιστήμονες διευκρινίζουν ότι ο κύριος στόχος είναι η αύξηση των υγιών ετών ζωής, καθυστερώντας την εμφάνιση χρόνιων ασθενειών. Η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε πολύ πρώιμο στάδιο και έχει δοκιμαστεί αποκλειστικά σε εργαστηριακό περιβάλλον.
