Μπορεί να είστε μαζί χρόνια, να μοιράζεστε το ίδιο σπίτι, τις ίδιες υποχρεώσεις και την ίδια καθημερινότητα. Αλλά πότε η σταθερότητα μιας σχέσης είναι πραγματική αγάπη και πότε η συνήθεια έχει αρχίσει να παίρνει τη θέση της συναισθηματικής σύνδεσης; Επτά ερωτήσεις μπορούν να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλύτερα τι νιώθουμε.
Υπάρχουν σχέσεις που δεν τελειώνουν με έναν μεγάλο καβγά.
Δεν υπάρχει απαραίτητα απιστία, μια σοβαρή σύγκρουση ή ένα γεγονός που αλλάζει τα πάντα.
Μερικές φορές, δύο άνθρωποι συνεχίζουν να είναι μαζί επειδή έτσι έχουν μάθει.
Ξυπνούν στο ίδιο σπίτι, πηγαίνουν στις δουλειές τους, επιστρέφουν, συζητούν για λογαριασμούς και υποχρεώσεις και επαναλαμβάνουν την ίδια καθημερινότητα.
Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, μπορεί να εμφανιστεί μια δύσκολη ερώτηση:
«Είμαι ακόμη εδώ επειδή θέλω να είμαι με αυτόν τον άνθρωπο ή επειδή φοβάμαι να αλλάξω όσα γνωρίζω;»
Η απάντηση δεν είναι πάντα απλή.
Η συνήθεια δεν είναι από μόνη της κάτι αρνητικό. Αντίθετα, η οικειότητα, η ασφάλεια και οι κοινές συνήθειες αποτελούν σημαντικά στοιχεία μιας μακροχρόνιας σχέσης.
Το ζήτημα αρχίζει όταν η συνήθεια φαίνεται να είναι ο μοναδικός λόγος που δύο άνθρωποι παραμένουν μαζί.
1. Αν γνωριζόμασταν σήμερα, θα ήθελα να είμαι μαζί του;
Είναι μια δύσκολη αλλά ενδιαφέρουσα ερώτηση.
Όταν μια σχέση διαρκεί πολλά χρόνια, η κοινή ιστορία μπορεί να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον σύντροφό μας.
Έχουμε μοιραστεί εμπειρίες, οικογένειες, φίλους, ίσως παιδιά και σημαντικές αποφάσεις.
Αν όμως αφαιρούσαμε για λίγο το βάρος της κοινής ιστορίας, τι θαυμάζαμε στον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας;
Θα μας ενδιέφερε ο τρόπος που σκέφτεται;
Θα θέλαμε να τον γνωρίσουμε καλύτερα;
Η ερώτηση δεν έχει στόχο να ακυρώσει όσα ζήσαμε. Μπορεί απλώς να μας βοηθήσει να δούμε αν εξακολουθεί να υπάρχει ουσιαστικό ενδιαφέρον.
2. Μου λείπει όταν δεν είμαστε μαζί ή απλώς μου λείπει η παρουσία κάποιου;
Δεν χρειάζεται να μας λείπει ο σύντροφός μας κάθε φορά που απομακρύνεται από το σπίτι.
Η προσωπική ανεξαρτησία είναι υγιές στοιχείο μιας σχέσης.
Αξίζει, όμως, να αναρωτηθούμε τι ακριβώς νιώθουμε όταν περνάμε χρόνο χωριστά.
Μας λείπει η κουβέντα του, το χιούμορ του, η παρουσία του ως συγκεκριμένου ανθρώπου;
Ή αυτό που μας λείπει περισσότερο είναι η αίσθηση ότι δεν είμαστε μόνοι;
Η διαφορά μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε καλύτερα τις ανάγκες μας.
3. Μπορώ να είμαι πραγματικά ο εαυτός μου;
Μια σχέση δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι ουσιαστική.
Χρειάζεται, όμως, να υπάρχει χώρος για ειλικρίνεια.
Μπορούμε να εκφράσουμε μια διαφορετική άποψη χωρίς να φοβόμαστε υπερβολικά την αντίδραση του άλλου;
Μπορούμε να μιλήσουμε για όσα μας στενοχωρούν;
Μπορούμε να δείξουμε αδυναμία, κούραση ή ανασφάλεια χωρίς να αισθανόμαστε ότι πρέπει συνεχώς να υποδυόμαστε έναν ρόλο;
Η συναισθηματική ασφάλεια δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε πάντα.
Σημαίνει ότι μπορούμε να διαφωνούμε με σεβασμό.
4. Χαίρομαι ακόμη με τις επιτυχίες του;
Στην αρχή μιας σχέσης, συχνά ενδιαφερόμαστε έντονα για όσα συμβαίνουν στη ζωή του άλλου.
Με τα χρόνια, η καθημερινότητα μπορεί να απορροφήσει αυτή την προσοχή.
Μια προαγωγή στη δουλειά, μια προσωπική επιτυχία ή ένα μικρό επίτευγμα μπορεί να περάσει σχεδόν απαρατήρητο.
Αξίζει να αναρωτηθούμε αν εξακολουθούμε να χαιρόμαστε με τη χαρά του συντρόφου μας.
Όχι επειδή πρέπει να αισθανόμαστε ενθουσιασμό κάθε στιγμή, αλλά επειδή το ενδιαφέρον για τη ζωή του άλλου αποτελεί σημαντικό μέρος της συντροφικότητας.
5. Όταν σκέφτομαι το μέλλον, τον βλέπω δίπλα μου επειδή το επιθυμώ;
Πολλά ζευγάρια συνεχίζουν να σχεδιάζουν το μέλλον τους από συνήθεια.
Μιλούν για διακοπές, για αλλαγές στο σπίτι ή για την επόμενη χρονιά, χωρίς να σταματούν να αναρωτηθούν τι πραγματικά θέλουν.
Αν φανταστούμε τη ζωή μας σε πέντε ή δέκα χρόνια, η παρουσία του συντρόφου μας δημιουργεί αίσθημα χαράς, ηρεμίας ή συντροφικότητας;
Ή η εικόνα υπάρχει μόνο επειδή δεν έχουμε σκεφτεί ποτέ κάποια άλλη πιθανότητα;
Δεν χρειάζεται να υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα για το μέλλον.
Σημασία έχει να υπάρχει συνειδητή επιλογή.
6. Προσπαθώ ακόμη για τη σχέση ή περιμένω απλώς να συνεχιστεί;
Οι μακροχρόνιες σχέσεις χρειάζονται φροντίδα.
Όχι απαραίτητα μεγάλες εκπλήξεις ή εντυπωσιακές κινήσεις.
Μπορεί να είναι μια συζήτηση χωρίς κινητά, μια αγκαλιά, ένα κοινό γεύμα ή μια προσπάθεια να καταλάβουμε τι δυσκολεύει τον άλλον.
Όταν σταματάμε εντελώς να επενδύουμε στη σχέση, μπορεί σταδιακά να μειωθεί η συναισθηματική σύνδεση.
Αξίζει να εξετάσουμε και τη δική μας στάση, όχι μόνο τη συμπεριφορά του συντρόφου μας.
7. Αν δεν φοβόμουν τη μοναξιά ή την αλλαγή, τι θα επέλεγα;
Ίσως είναι η πιο απαιτητική ερώτηση.
Η σκέψη ενός χωρισμού μπορεί να συνοδεύεται από πρακτικές και συναισθηματικές δυσκολίες.
Το κοινό σπίτι, τα οικονομικά, τα παιδιά, οι οικογένειες και οι κοινές παρέες αποτελούν πραγματικούς παράγοντες που δεν μπορούν να αγνοηθούν.
Ωστόσο, είναι χρήσιμο να διακρίνουμε την επιθυμία να παραμείνουμε με έναν άνθρωπο από τον φόβο να αλλάξει η ζωή μας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να χωρίσουμε αν διαπιστώσουμε πως φοβόμαστε την αλλαγή.
Σημαίνει ότι αξίζει να αναγνωρίσουμε τι επηρεάζει τις αποφάσεις μας.
Η συνήθεια δεν σημαίνει ότι χάθηκε η αγάπη
Υπάρχει μια σημαντική παρεξήγηση γύρω από τις μακροχρόνιες σχέσεις.
Πολλοί πιστεύουν ότι αν δεν υπάρχει ο ίδιος ενθουσιασμός με την αρχή, τότε η αγάπη έχει τελειώσει.
Όμως η συναισθηματική σύνδεση μπορεί να αλλάζει μορφή με τα χρόνια.
Ο αρχικός ενθουσιασμός συχνά δίνει τη θέση του σε μεγαλύτερη οικειότητα, εμπιστοσύνη και αίσθημα ασφάλειας.
Αυτή η αλλαγή δεν είναι απαραίτητα αρνητική.
Το ζητούμενο δεν είναι να αισθανόμαστε όπως την πρώτη ημέρα, αλλά να εξακολουθούμε να επιλέγουμε συνειδητά τη σχέση.
Τι μπορείς να κάνεις αν αισθάνεσαι μπερδεμένος;
Πριν καταλήξεις σε συμπεράσματα, προσπάθησε να καταλάβεις τι ακριβώς σου λείπει.
Είναι η επικοινωνία;
Η τρυφερότητα;
Ο κοινός χρόνος;
Η αίσθηση ότι ο σύντροφός σου σε ακούει;
Μερικές φορές, μια σχέση δεν χρειάζεται να τελειώσει αλλά να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί.
Μια ειλικρινής συζήτηση μπορεί να αποκαλύψει ότι και οι δύο άνθρωποι αισθάνονται παρόμοια απόσταση.
Αν οι δυσκολίες επιμένουν, η συμβουλευτική ζεύγους μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση των προβλημάτων και στην αναζήτηση επιλογών.
Σε περιπτώσεις κακοποίησης, απειλών ή ελέγχου, όμως, προτεραιότητα έχει η ασφάλεια και η αναζήτηση κατάλληλης υποστήριξης, όχι η προσπάθεια διατήρησης της σχέσης με κάθε κόστος.
Η πιο σημαντική ερώτηση
Η αγάπη και η συνήθεια δεν είναι πάντα αντίθετες έννοιες.
Μπορούν να συνυπάρχουν.
Μια σχέση μπορεί να είναι γεμάτη καθημερινές συνήθειες και ταυτόχρονα να παραμένει βαθιά ουσιαστική.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν έχουμε συνηθίσει τον άνθρωπο δίπλα μας.
Είναι αν, μέσα σε όλα όσα έχουμε συνηθίσει, εξακολουθούμε να θέλουμε να τον επιλέγουμε.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί εξατομικευμένη ψυχολογική αξιολόγηση.


