«Ζηλεύει επειδή με αγαπά». «Θέλει να ξέρει πού είμαι επειδή ενδιαφέρεται». «Θυμώνει όταν βγαίνω χωρίς αυτόν επειδή του λείπω».
Υπάρχουν συμπεριφορές που μπορούν εύκολα να παρουσιαστούν ως έντονο ενδιαφέρον, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να κρύβουν έλεγχο και έλλειψη εμπιστοσύνης.
Η συνεχής απαίτηση για αναφορά, η πίεση να απομακρυνθείς από φίλους, το ψάξιμο του κινητού και η ανάγκη να εγκρίνει ο σύντροφος τι φοράς ή πού πηγαίνεις δεν γίνονται υγιή επειδή συνοδεύονται από τη φράση «το κάνω επειδή σε αγαπώ».
Το ίδιο ισχύει για την υποτίμηση που βαφτίζεται χιούμορ. Ένα αστείο παύει να είναι αστείο όταν ο ένας γελά και ο άλλος πληγώνεται επανειλημμένα.
Η αγάπη δεν χρειάζεται συνεχή επιτήρηση για να επιβιώσει. Χρειάζεται εμπιστοσύνη, επικοινωνία και χώρο ώστε δύο άνθρωποι να παραμένουν ολόκληροι άνθρωποι και μέσα στη σχέση.
Δεν είναι κάθε ζήλια red flag ούτε κάθε καβγάς ένδειξη μιας προβληματικής σχέσης. Αυτό που έχει σημασία είναι το μοτίβο: νιώθεις ότι μπορείς να είσαι ο εαυτός σου ή ότι πρέπει συνεχώς να μικραίνεις για να διατηρείται η ηρεμία;
