Δεν υπήρξε κεραυνοβόλος έρωτας. Δεν υπήρξε πρώτο ραντεβού με άγχος, ούτε εκείνη η προσπάθεια να δείξεις στον άλλο την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Υπήρχαν καφέδες, ατελείωτες συζητήσεις, μηνύματα στις δύο το πρωί, ιστορίες για αποτυχημένα dates και εκείνο το απλό «στείλε μου όταν φτάσεις».
Για χρόνια ίσως κανείς από τους δύο να μην είχε σκεφτεί σοβαρά ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάτι περισσότερο. Ήταν ο άνθρωπος που έπαιρνες όταν κάτι πήγαινε στραβά. Εκείνος που ήξερε τις προηγούμενες σχέσεις σου, τα ελαττώματά σου, τις κακές σου ημέρες και τα αστεία που κανείς άλλος δεν καταλάβαινε.
Μέχρι που κάποια στιγμή κάτι αλλάζει.
Ίσως ένα βλέμμα να κρατήσει λίγο περισσότερο. Μια αγκαλιά να μοιάσει διαφορετική. Ίσως να αισθανθείς για πρώτη φορά ζήλια όταν σου μιλήσει για μια καινούργια γνωριμία. Και τότε εμφανίζεται μια σκέψη που μέχρι χθες θα σου φαινόταν παράλογη: «Κι αν τελικά υπάρχει κάτι περισσότερο;».
Οι σχέσεις που ξεκινούν από φιλία έχουν ένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα. Δεν ερωτεύεσαι απλώς την καλύτερη εκδοχή ενός ανθρώπου. Τον έχεις δει κουρασμένο, θυμωμένο και απογοητευμένο. Ξέρεις πώς συμπεριφέρεται όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά και εκείνος γνωρίζει τις δικές σου δύσκολες πλευρές.
Δεν χρειάζεται να προσποιηθείς ότι είσαι πάντα cool. Σε έχει δει να κλαις για κάποιον που σήμερα αναρωτιέσαι γιατί σου άρεσε. Έχει ακούσει την ίδια ιστορία πολλές φορές. Ξέρει πώς πίνεις τον καφέ σου και πότε λες «είμαι καλά» ενώ δεν είσαι.
Υπάρχει ήδη κάτι που τα περισσότερα καινούργια ζευγάρια χρειάζονται μήνες ή χρόνια για να χτίσουν: οικειότητα.
Υπάρχει όμως και ο φόβος. Αν ένα πρώτο ραντεβού με έναν άγνωστο δεν πάει καλά, έχασες απλώς ένα date. Αν φιλήσεις τον καλύτερό σου φίλο και όλα γίνουν περίεργα, μπορεί να χάσεις έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους της ζωής σου. Γι’ αυτό πολλές τέτοιες ιστορίες μένουν για πολύ καιρό στη σιωπή.
Όταν τελικά δύο φίλοι γίνουν ζευγάρι, η φιλία δεν εγγυάται ότι η ερωτική σχέση θα λειτουργήσει. Η έλξη, η ζήλια, η δέσμευση και οι νέες προσδοκίες δημιουργούν διαφορετικές δυναμικές. Υπάρχει όμως μια πολύ όμορφη βάση: πριν υπάρξει ο έρωτας, επιλέγατε ήδη ο ένας την παρέα του άλλου χωρίς να υπάρχει καμία υποχρέωση.
Και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που η ιστορία «από φίλοι εραστές» παραμένει τόσο ρομαντική. Γιατί δεν αφορά έναν άνθρωπο που εμφανίστηκε ξαφνικά και ανέτρεψε τη ζωή σου. Αφορά κάποιον που ήταν ήδη εκεί στις δύσκολες ημέρες, στα αστεία, στους χωρισμούς και στις μικρές καθημερινές στιγμές.
Μερικές φορές ο μεγάλος έρωτας δεν ξεκινά με πεταλούδες στο στομάχι και ένα εντυπωσιακό πρώτο ραντεβού. Μπορεί να ξεκινά με δύο λέξεις που έχεις πει στον ίδιο άνθρωπο εκατοντάδες φορές χωρίς δεύτερη σκέψη: «Πάμε καφέ;».
